Lifestyle, Slow Cooking en andere Damesproblemen - Zweedse chick voor Huub Grolpapper - deel 16
<< vorige | Hoofdmenu | Volgende >>

Zweedse chick voor Huub Grolpapper - deel 16



Dit avontuur speelt zich af tegen de achtergrond van Wilma-gate. Als gespierde held Huub Grolpapper door een verkoudheidje veroorzaakt dat een clichématige blonde Zweedse stoot op een droogje komt te staan, moet onze Hollandse love machine natuurlijk ingrijpen en satisfactie bieden. Na een reeks zeer Zweedse gesprekken over de kunst, het leven en de kunst van het leven waar een viertal jonge Nederlandse toeristen in verwikkeld raakt op de glibberige rand van een fjord, zorgt Huub natuurlijk voor een sexy finale in

HOOGSEIZOENSONATE

(In een kille, winderige fjord staat natuurverslaggever Johaffe de Floek de omgeving met zijn ogen in de gaten te houden. Achter is een hoop water, om hem heen spreidt de natuur haar groene vingers uit.)

Johaffe: Opmerkelijk... Ik zou zweren dat gisteren deze fjord nog niet zo op de wind lag. Het lijkt alsof de aarde gedraaid is. Westwaarts. De hele aarde westwaarts. Het geeft een vaag, leeg, onvast gevoel in mijn maag, alsof ik net een hele nacht ben doorgezakt in een van de lege, identiteitsloze kroegjes in middelgrote gemeentes, waar identiteitsloze jonge vrouwen, niet wetend dat zij slechts stofjes zijn in de wereld als groter geheel, of het juist toch beseffend en ertegen vechtend als perpetueel ovulerende leeuwinnen, proberen een man aan de haak te slaan gewoon om het flirten als sport en waar nog niet uitgezakte jongens, bruusk en bronstig en wanhopig vast houdend aan het leven als hijgende herten oog in oog met een onverstoorbaar malende gehaktmachine poging na poging doen om, gewapend met gebrillantineerde coiffures en te strakke t-shirts, deze jonge vrouwen telkenmale te beklimmen als evenzovele Sisyfussen, geconfronteerd met de....

(Thespa Wilderdrang komt op. Zij is een jonge, niet onaantrekkelijke vrouw in een schaapswollen trui, lederen kokerrok en bruinpluchen overjas.)

Thespa: Pardon?

Johaffe: Hey toedeledokio! Excuus, ik was even aan het oefenen voor mijn live radioverslag welke ik in een half uurtje heb.

Thespa: Wat spannend! Komt u onze regio met uw kennis ontleden, om het vervolgens als toeristische trekpleister aan te merken, waarop de natuur hier over een jaar vertrapt is?

Johaffe: Hmm, hmm. Je cynische toon bevalt me wel. Kun je me even helpen met die teil daar?

Thespa: Wat moet ermee gebeuren?

Johaffe: We moeten hem even leeg gooien. Het is de nog lauwe dampende pis van mij, die ik voor de zekerheid had bewaard mocht ik uitgedroogd raken.

Thespa: Maar er ligt een ontzettend groot meer aan je voeten!

Johaffe: Weer dat cynische toontje, verfrissend. Help je me nog of wat?

Thespa: Ik bedank voor de eer.

Johaffe: Dan niet. (Hij loopt op de teil en schopt deze om.)

Thespa: Jemig eikel, zo over mijn nieuwe laarzen! Viespeuk! Etterbak! Smeerlap! En dat terwijl je me op een afstand fysiek zo vreeswekkend aantrekkelijk voorkwam... Jemig! JEMIG! OH bah... (Ze stapt verschrikt achteruit, maar net iets te ver en ze valt van de fjord de diepte in.) Ooooooooooooooh! Owowowowowowowowowowow! Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!

Johaffe: Mmmm. Hoogst onfortuinlijk. Ik voel me even een beetje leeg. Zo leeg als de koffiebar op het kerkplein na elf uur 's avonds, als het meisje voor halve dagen de stoelen op de tafels zet en ietwat meewarig omkijkt naar de klanten, die het etablissement voorbijlopen als prooi zoekende, vrolijk schaterende jakhalzen op weg naar een andere plek waar leeg vertier en gezelligheid kunnen opbloeien als rozen op een mesthoop. De leegte gaat niet weg met woorden. Ik denk...ik denk dat ik haar moet gaan redden. Als dat nog niet te laat is. Als dat nog niet te laat is. Johaffe, wat overkomt je? Ik voel me als een superheld uit een tekenfilm die zijn krachten in zich voelt vloeien als de caffeïne in een dubbele low fat lactose free latte met honingsiroop in een machine in... O, wat the heck, ik ga haar achterna... (Hij springt van de rots af.) AAaaaaaaaaaaaaaaaaah! Aaaaaaaaaaah? Aah? (We horen alleen nog zijn stem.) Verroest, ik ben aan een boomtak blijven hangen. Hallo? Iemand? Mensen? Hallo?(Het blijft stil.)Hallo?(Het blijft lange tijd stil. Dan komen Minotaur van Kempen, Candy Carreras en Max von Kanterbrau geanimeerd babbelend op.)

Max: Hahahahahaha! Jaja.

Candy: Nou, hahahahahaha, je weet ze weer bruin te bakken Mino!

Mino: Ach ja, het is een gave!

Max: Maar onthoud wel, het was die nacht niet voor het eerst, dat ik aan Brelko's lichaam dacht. Dat lichaam was bij wijze van spreken in mijn verbeelding ontstaan en had zich langzamerhand verdicht rondom de gedachten die van tijd tot tijd zomaar in mij opkwamen. Het was gedrenkt in schemerige schaduw, wit en soepel en stollend tot een gestalte van geurig vlees. Ik dacht aan de warmte van mijn vingers bij het beroeren van dat vlees. En ik dacht ook aan geur als van stuifmeel en aan de zachte weerstand, die mijn vingers zouden ontmoeten.

Candy: Och, och, och. Dat zeg je toch weer mooi, maar hoe lang was dit dan gaande?

Johaffe: Hallo?! Is daar iemand?! HELP!

Mino: Hoorde ik iets?

Candy: Neen, tis nikske. Ga verder. Hoe lang was dit dan gaande?

Max: Een hele week. Nu begrijp ik wat olifanten doormaken in de paartijd, als ik alle verhalen moet geloven. Nu ja, anyway, het was een zeer prikkelende ervaring maar op het persoonlijke vlak werd het niks met Susy Brelko. Mijn vrouw Thespa kreeg lucht van de relatie en begon met te achtervolgen, waar ik ook heenreisde. Susy vond dat te beklemmend en vroeg of zij onze relatie kon beïndigen, wat ik uiteindelijk met een droef gemoed, maar met veel optimistische gevoelens over de toekomst, toestond. Ik begon aan een, zij het zeer tijdelijk, zeer gelukkig nieuw hoofdstuk met Thespa Wilderdrang en we lieten onze huwelijksbeloften vernieuwen. Het mocht niet baten, vooral omdat Susy, meer ruikend naar zacht geurig vlees en stuifmeel dan ooit tevoren, zich weer aan me wilde opdringen. Ik heb toen maar de maffia gebeld en die hebben haar met Volkswagen Polo en al laten verzinken tot de bodem van de Theems toen ze op bezoek was bij haar transseksuele broer in Croydon....

Candy: Och, die dingen overkomen toch iedereen wel eens?

Mino: Maar hoe is het nu tussen jou en Thespa?

Max: Ik geloof dat ze niks weet over ons. Ze zit veilig bij haar moeder in Barendrecht.

Johaffe: HALLLLOOOOOOO.

Max: Gekke echo hangt hier. Nog eens proberen: Barendrecht.

Johaffe: HALLLOOOOOOOO.

Candy: Hilarisch!

Max: Ik herinner me haar moeder ook nog zo goed. Toen ze eindelijk kwam, voelde ik niet de minste opwinding. Ik herinner me alles nog heel goed. Haar wat schorre stem; de in schrille tegenstelling tot de wilde gloed in haar ogen bijzonder formele manier van optreden en praten; de bittere toon waarop ze zich tot Thespa wendde ondanks de schroom, die mijn aanwezigheid haar oplegde.... Ik herinner het me allemaal en ik begrijp nu pas waarom Thespa me gevraagd had vanavond te komen, zij wilde mij als stootblok gebruiken. Gelukkig ben ik niet naar Barendrecht gegaan, en heb me bij jullie gevoegd voor deze fijne wandeling.

Candy: Maar.... wat was dan de relatie tussen jou en die moeder?

Max: Het was anders... Zij was geen droombeeld, geen schaduw in de grot van Plato, er bestond geen enkele relatie tussen deze vrouw en die van mijn droombeeld. Ze gaf me de indruk van een volmaakt ander iemand, die ik nu voor het eerst ontmoette. Het viel haar steeds moeilijker formeel te blijven en aan mij besteedde ze niet de minste aandacht.

Candy: Jeetje zeg.

Max: (in tranen) Ik moest toen ik die vrouw hoorde praten, zo denken aan die woorden van Antonin Artaud in 'Het theater van de wreedheid': "Het is niet verboden het woord te beschouwen als een gebaar op het universele vlak en het is overigens op dit vlak  dat het zijn grootste doeltreffendheid verkrijgt, als een kracht van ontbinding der materiële verschijnselen, van alle toestanden waarin de geest zich heeft vastgelegd en geneigd zou zijn tot rust te komen."(Men hoort een vervaarlijk kraken.)

Johaffe: Oh nee... de tak breekt....oh, dit is zo flauw en goedkoop...oh nee... (Geluid van een brekende tak.) AAAaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! (Zijn stem verdwijnt.)

Mino: Dat moge dan zo zijn, Max, maar het is een voorbeeld van de relaties van de fysieke wereld met de diepste gesteldheden van het denken. Elk waarachtig gevoel is in werkelijkheid onvertaalbaar. Het uitdrukken is het verraden. En ik denk dat dat het is, wat zo vreselijk mis is tussen jou en Thespa.

Max: (snikkend) O ja... jaaaaaa....

Candy: Volgens mij heb jij gewoon behoefte aan een lekker potje troostseks.

Max: Ja. Maar niet met jou. Nu ja, nu jullie mij toch zo verwachtingsvol aan blijven kijken en er verder niks gebeurt, zal ik het maar zeggen: ik wil schoon schip maken met Thespa. Ik wil bij haar terug en relationeel en seksueel gewoon lekker helemaal opnieuw beginnen. Alsof het verleden niet bestaat. Ik reis vanavond nog terug naar Nederland en ga haar ik Barendrecht opzoeken en zeggen: trouw me opnieuw, want ik wil je.

Candy: Hoe kom je erbij dat ik, IK, sex met jou wilde hebben?

Max: Nou ja, ik dacht gewoon dat je dat impliceerde.

Candy: Nee. Bovendien heb je totaal niet wat ik zoek in een man.

Minotaur: Dat heb ik dan weer wel.

Candy: Dat klopt. Weet je wat dat is, wat ik zoek? Wat ik zoek in een man?

Max: Geborgenheid in een ruw pakketje, een lieve man in het uiterlijk van een stoere baardaap, een houthakker zo je wilt.

Candy: Nee. Passesssssss. Dat zoek ik in een man. Passessssssss.

Max: Dat kan, natuurlijk. Waarom zou dat niet kunnen? Het is voorwaar een eigenschap in een man die te waarderen is naar een metrische schaal, dus waarom niet dat?

Candy: He? Ik denk dat je me verkeerd verstaan hebt. Passsesssss.

Max: Dat ken ik niet.

Minotaur: Ik ook niet, al heb ik het blijkbaar in truckladingen, want bij mij lust ze er wel pap van.

Candy: (bitchy) Ik ben niet van plan het verder uit te leggen. Wen er maar aan.

Max: Passsessss.

Minotaur: Passsesss.

Candy: Nee. passsessss, met vier s-en op het eind. Nu ja anyway, echt Max, je bent de mooiste man sinds Roberto Alagna...

Max en Minotaur: Roberto Alagna.

Candy: Maar eerlijk is eerlijk, ik pijp nog liever een bedorven banaan dan dat ik die week in het voorjaar van 1991 met je wil herhalen.

Minotaur: Helemaal invoelbaar.

Candy: Nu dat is opgeklaard, even iets heel anders: ik hoorde dat de nieuwste cd-release van Kristen Chenoweth een nogal hoog reli-gehalte heeft. Klopt dat?

Minotaur: Och, wat is reli, wat is reli. Als je bedoelt dat er psalmen worden gezongen, dan is het anwoord duidelijk nee. Als je bedoelt dat er een pantheïstische levenbeschouwing van uitstraalt, dan is het antwoord duidelijk nee.

Candy: Hmm.

Minotaur: Als je bedoelt dat het sowieso levensbeschouwelijk is, dan is het antwoord duidelijk nee. Bedoel je dat mevrouw Chenowetz een engelachtige stem heeft, dan heb je wellicht gelijk. Als je daarbij bedoelt dat het werkje een wat zweverig aandoende gebeurtenis is, dan heb je misschien ook nog wel gelijk.

Max: Interessant, je weet er maar weer verdomd veel van waarde vriend.

Candy: Nou! Daar je toch zo een verfijnde smaak hebt: wat vond je het fijnste moment van de CD?

Minotaur: O, dat weet ik niet. Ik heb hem nog nooit gehoord.

Candy: Hahahaha, wat ben je toch een voortreffelijke leugenaar.

Minotaur: O nee, het waren geen leugens. Het was fingerpsitzegefühl. Dat is wat anders.(Een totaal verfomfaaide vrouw, kletsnat en met kroos in haar haren en hier en daar een schaafwond, klimt achter hen de rots op. Het is Thespa.)

Thespa: You bet your sorry ass dat dat inderdaad iets heel anders is!!!

Allen: Thespa!!!!

Max: Jij hier????

Thespa: (ruig) Ik was je achterna gereisd naar Zweden, jij druiloor, en hoorde dat je een rotswandeling aan het maken was met hem en met Miss Dagennachtopen daar. Ik wilde je terug. Ik... Oh... wat een klim! Het is maar goed dat ik niet helemaal naar beneden gevallen ben, maar in een klein meertje halverwege terecht kwam. Die pisgozer van daarnet had dat geluk niet, helaas. Maar nu tussen ons, Max. Jij en ik. Ik - oe, wat is het hier spekglad - ik was hier voor jou en ik weet dat ik er nu niet op mijn mooist uitzie maar...oe...oe.......zo glad....oe....ik.....(Ze grijpt de hand van Max.) Houd me vast ik...oe, ik val....oe, neee.....niet weer.... (Ze glijdt weg, maar Max grijpt haar bij de hand.)

Max: Ik heb je darling! (Hij glijdt weg.) Oe, je bent zwaar van het water.

Candy: (grijpt zijn hand) En ik jou...

Minotaur: (grijpt haar hand) En ik jou...

(Ulrika Fremstadd komt op. Zij is een oogverblindend mooie locale boerin.)

Ulrika: Jo, jo, man värjer sig och fäktas i det längsta. Men, men, mot känslor kämpar gudarnaförgäves har man sagt. Det är som jag hörde en sång. Jag tror det är kärlek på gång.

Minotaur: Wat zegt u, schone dame?

(Hij laat onwillekeurig Candy's hand los. Ze glijdt weg, zwijgend valt Thespa terug in de afgrond en sleept Max en Candy mee. Heel in de verte weerklinkt nog hun 'Aaaaaaah!')

Ulrika: Waterloo - så har man funnit sin överman. Waterloo - mäktig och väldig och stark är han. Waterloo - allting känns rätt, och det är min tro. Waterloo - du är mitt öde, mitt Waterloo Wa Wa Wa Wa Waterloo - du är mitt öde, mitt Waterloo.
Minotaur: Kon iemand me maar vertellen wat deze mooie vrouw zegt....
Jingle: Daar heb je Huub, Huub, Huub! Zwemmen je dierbaren met de vissen, doen ze zelfs van Bluub, Bluub, Bluub, dan is hij je levende Babelfish, Huub, Huub, Huub!

(Vanuit de afgrond komt Huub boven gezweefd, netjes naast Ulrika landt hij.)

Huub: Wat is hier het probleem?

Minotaur: Ik weet maar niet wat deze dame mij wil vertellen.

Huub: Ik ook niet. Tenminste ze heeft nog niets gezegd. Zei u wat, mevrouw?

Ulrika: Nee.

Minotaur: Liegbeest!

Huub: Kom, kom, laten we met zijn allen eens dit fjord verlaten, dan trakteer ik op een rondje.

Minotaur: Nee.

(Huubs gezicht begint te verrekken, het wordt duidelijk da thij moet niezen. Hij probeert het binnen te houden, maar niest dan toch. Een orkaan ontstaat door deze nies, die Minotaur meesleurt de afgrond in.)

Ulrika: Gezondheid.

Huub: Zei u iets?

Ulrika: Eh....

Huub: Ik vroeg: zei u iets?

Ulrika: Honey, underbara, ah-ha honey honey honey honey, sista rara, ah-ha, honey honey honey honey.

Huub: Zeg als je denkt dat ik voor zo'n clichématige seksbeluste Zweedse blondine als jij val, dan ken je Huub Grolpapper nog niet goed. Ik ben een eenzame wolf.

Ulrika: If you change your mind, I'm the first in line... Honey, I'm still free. Take a chance on me.

Huub: Nu vraag je mij? Ah, dat is een ander verhaal. Okay, kom mee, dan gaan we lekker seksen. (Loopt met haar af. Minotaur klimt net op dat moment verfomfaaid weer de rotsen op.)

Minotaur: Bah, ik vis ook altijd achter het net.

 


01 Augustus 2010 Permanente link Google Feed MSN Reporter




Reacties
Naam
(typ de letters en cijfers over)
E-mail
:-) :-d ;-) :-o :-p (h) :-@ :-s :-$ :-( :'( :-| (a) (l) (6) (?) (!) (i) (>) (y)
Outlet NL female 140915 - 030216 468x60