Lifestyle, Slow Cooking en andere Damesproblemen - Grande Finale ODK: Somebody Shoot Me
<< vorige | Hoofdmenu | Volgende >>

Grande Finale ODK: Somebody Shoot Me


Hier is ie dan: de grande finale van de successerie Oh! De klonje! Alles zit erin: diepe karakterontwikkeling, een sensitief nawerkende plotlijn, een shoot out in Tarantino-stijl, een gevoelige Vatersuche, sterk ensemblespel, Bergmaniaanse somberheid en een vleugje sensualiteit. Met gastrollen van mensen die per ongeluk en zuiver toevallig dezelfde naam en hetzelfde beroep hebben als sommige BN´ers.

(Terug in het warenhuis. Er is niet veel veranderd, al ontbreekt Flush duidelijk aan het decor. Vunia, Critter, Pinguinette, John Thomas, Krato en Caprice zijn druk aan het redderen achter hun diverse balies. Patricia Paay komt binnen.)
Allen: Wow! Het is luchtledige playmate Patricia Paay!
Paay: Ja, jullie zien het wel aan mijn schalks stuiterende bonbonella's: ik ben Patries.
Critter: Oh, ik ben zo'n fan! Wat kan ik voor je doen, Patries?
Paay: Ik weet dat dit de kledingafdeling is, maar op de boekenafdeling was de ongeautoriseerde Sister-Sledgebiografie van Servaes van den Billendondeyne al helemaal uitverkocht en ik dacht: wellicht hebben jullie hem hier ook...
Critter: Dat treft, Patries. We hebben hem hier inderdaad ook liggen.
Paay: Ik wist het wel... Ja, dat boek gaat als warme broodjes over de toonbank. Als de auteur nog leefde, zou hij nu schatrijk zijn.
Critter: Maar...heb je de NRC dan niet gelezen?
Paay: Ik ben Patricia Paay. Neen dus.
Critter: Nou, in de nieuwe handige glossy tabloidversie stond dat Servaes niet omgekomen is bij het bombardement op zijn marineschip. Hij is weggezwommen en heeft maanden vertoefd op een vooralsnog onbekend kokosnoteneiland in de Stille Zuidzee. Hij schijnt alweer terug te zijn in Nederland. Zo, dat is de expositie voor vandaag.
Paay: Jemig. Nou ja, dan is hij denk ik schatrijk. Ik hoop dat zijn heupen nog een beetje werken. Een kleine berekening.... (Zij pakt haar grafische rekenmachine erbij en begint driftig te toetsen.) ... levert toch een milletje of 4 á 5 op.
Critter: Hmm.

Paay: Miljoentje bedoel ik dan, we hebben het hier over een internationale bestseller!
Vunia: Ja, hij is zelfs vertaald in het Papoea Guinees!
Paay: Hier mist trouwens iets. (Ze bedoelt ‘ontbreekt’ en kijkt zoekend rond.) Ik voel dat jullie in ieder geval iets missen. Jullie voelen je unheimisch.
Critter: Och....
Krato: Waarmee kunnen wij u eigenlijk helpen mevrouw Paay?
Paay: Ben jij doof of zo? Ik vroeg dus om dat boek, druiplul.
Krato: O pardon.
Vunia: Servaes zat op dezelfde school als mijn dochter uit mijn zevende verstandshuwelijk. Ze zijn daar allemaal verdronken tijdens een roast. Nu ja, zo is het leven en bovendien: die meid had nooit geboren mogen worden.
Paay: Maar terwijl jullie bezig zijn: ik zoek ook nog een leuk bolerootje voor tijdens de feestdagen. Iets lekker nauwsluitends, waardoor de geboende boel pront omhoog springt.
John Thomas: Dat hebben we nog wel in het paars in uw maat, of een maat kleiner.
Paay: Doe dan maar een maat kleiner. Werkt Sarkolijn hier niet meer?
John Thomas: Wie?
Paay: Sarkolijn. Die heeft me de vorige keer ontzettend leuk geholpen. Vol met persoonlijke aandacht. Zij was zo vriendelijk, het was iets wat ik na mijn eerste huwelijk en de bijbehorende nacht niet meer heb meegemaakt.
Vunia: O, maar dat kan John Thomas u wel bieden denk ik. Hij heeft een fantastisch oog voor confectiematen en zijn handen voelen precies waar het knelt.
John Thomas: Mevrouw weet niet wat zij mist. Ik heb twee handen die werkelijk elke vorm kunnen aannemen.
Paay: Zijn jullie allemaal doof ofzo?
Critter: Wat?
Paay: Jullie houden me voor de gek he.
Vunia: Nee hoor, wij weten van niks. Ook niet hoe Flush plotseling niet meer op zijn werk gekomen is. Wij denken gewoon: zo zijn die mensen.
Caprice: Inderdaad.
Paay: Nou, ik vind het anders maar niks. Ik ruik onraad. Ce sent le crîme ice, of woorden van gelijke strekking, want ik spreek geen Frans. Ik ga direct de directie waarschuwen want daarom heet de directie immers de directie nietwaar. Jullie zullen hier meer van horen, addergebroed, vies gespuis, stelletje linkse subordinisten! (Ze drukt nijdig op het knopje van de lift. Deuren openen zich.)
Caprice: M-maar...mevrouw Paay....
Paay: Neen, niks daarvan! Jullie zijn nog niet jarig. (Ze stapt de lift in.) Jullie.... aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! (De liftdeuren sluiten zich.)
Caprice: Ik wilde nog zeggen: die liftschacht is vandaag leeg, omdat de lift gerepareerd wordt. (Uit de andere lift komen Pompimpa en, in haar kielzog, Pompina.) Alles aan haar was gelift, maar als ze een lift nodig heeft, is ie er gewoon niet meer.
Pompina: Hoi.
Pompimpa: Hai.
Caprice: Jemig. Zeg maar nee, dan krijg je er twee zou ik bijna willen zeggen.
Pompimpa: Weet je, je kan ons niet pijn doen met je geleuter.
Pompina: Nee.
Caprice: Ik maak maar een geintje.
Pompina: O.
Pompimpa: Geheel aansluitend. O.
Pompina: Dat was mij, en misschien wel ons, geheel ontgaan.
Pompimpa: Ons inderdaad.
Pompina: Misschien moet je er maar eens bij lachen.
Pompimpa: Ja, het is wel oncharmant om om je eigen grappen te lachen, maar het zou voor ons wat duidelijker worden.
Krato: O ja, die nieuwe koffiesjop op de hoek is eindelijk open.
Critter: Dat verklaart. (Een luide knal klinkt en dan het geluid van twee skippyballen die wegstuiteren in de liftschacht.)
Critter: Ah, Paay is geland.
Pompina: Pie.
Pompimpa: Met dat spulletje. Dat hebben wij op de hoek genomen. Krato: Juist. (tegen de anderen) Kom even mee naar het pashokje: werkoverleg. (Zachtjes.) We moeten deze twee stukgesnoven dozen aan de politie overhandigen, want drugsgebruik mag niet. Laten we onopgemerkt wegsluipen. (Hardop.) Wij moeten even de maat gaan namen bij...eh...bij een klant.
Pompimpa: No problem, dudemaster. Wij wachten wel even. (Allen gaan af, behalve Pompina en Pompimpa.)
Pompina: Daar staan we dan.
Pompimpa: Nu we eindelijk even samen alleen zijn, is er voor mij de kans mijn gevoelens te uiten. Pompien, je hebt me enorm geholpen om van mijn zuster af te komen. Eindelijk heb ik al het geld van het valse sekreet weten af te tro..te..eh...af te pakken. En jij hebt me geholpen door voor me in te springen bij de krikwedstrijd. Ik ben je eeuwig dankbaar. Al mijn miljoenen zullen bij mijn dood de jouwe zijn. Dat heb ik vanochtend bij de notaris laten vastleggen. Met dat geld kunnen we ook de erven van Cranky Jack te pakken krijgen, babe.
Pompina: Is al je geld wettelijk voor mij?
Pompimpa: Welzeker. (Pompina trekt een pistool en schiet Pompimpa tussen de ogen.) Jemig. Bitch. (Ze sterft en zakt ineen. Pompina zoekt achter de toonbank.)
Pompina: Elke zichzelf respecterende winkel heeft zo'n handel. Ah...hier is ie. (Ze trekt aan een handel. Onder Pompimpa opent zich een luik en het levenloze oude besje valt door de vloer. Het luik sluit zich weer, net als John Thomas terugkomt.)
John Thomas: Heeee. Waar is je vriendin?
Pompina: Ik heb me jaren geleden tot de heteroseksualiteit bekeerd dus die heb ik niet meer.
John Thomas: Nee, ik bedoel die vrouw die net hier was.
Pompina: O die. Die ging nog even langs de Bönkelöller, voor een gloednieuw setje. Van die Madonna piramide jetserhouders.
John Thomas: Oké. Die verkopen we hier ook. Sterker nog. Aan de lopende band. (Hij wijst naar een lopende band alwaar achter elkaar de bekende puntBH's zoals Madonna die droeg langs komen rollen.)
Pompina: O ja. Hoe kunnen we dat nu gemist hebben. (Krato keert ook terug, met een enorme blijde in zijn hand.)
John Thomas: Is dat niet wat te drastisch Krato?
Krato: Wat? O. Dit! Nee, dit is decor voor de nieuwe heupslip voor de dames. Die schijnt met scheermesjes gevoerd te zijn om de bikinilijn altijd up to date te houden. (Clamotte en Sospirella rollen door geheime deur in de zijmuur naar binnen en komen op de lopende band terecht, tussen de puntBH's. Ze worden afgevoerd.)
Pompina: Dat is juist. Zo eentje heb ik er vroeger ook gehad. (Clamotte en Sospirella komen weer op via de lopende band. Ze springen eraf. Pinguinette en Caprice komen ook terug. Clamotte trekt een pistool.)
Clamotte: Hands up, allemaal. Wij hebben ontdekt dat iemand hier Flush, de onechte zoon van Cranky Jack, heeft vermoord. Hij was de tweede erfgenaam van de Cranky Jack miljoenen.
Pinguinette: Oh??!?!?! Maar dan is mijn kind, dat ook van hem is, erfgenaam.
Caprice: Hold your horses, duts. Ik ben ook zwanger van hem.
Sospirella: Maar ik ook. En ik ben zelf ook nog eens een dochter van Cranky Jack. Wacht eens even, als ik er zo over nadenk: gatver.
Clamotte: Jullie pleidooien zijn vergeefs. Ik ben de oudste erfgename van Cranky Jack en ik ben ook zwanger. Van Donky Kong wel te verstaan. Hetgeen mij niet alleen recht geeft op de erven van Cranky Jack, maar ook op een stukje oerwoud en een vrij abonnement op Diergaarde Blijdorp.
Caprice: Jij inhalige bitch!
Clamotte: Tja! Dat is nog eens wat anders dan een jaarabonnement op de Keukenhof. Je kan me erom haten, maar ik was gewoon net iets eerder uit Cranky Jack geëjaculeerd.
Caprice: Bah.
Sospirella: Ja, maar ho eens. Ik ben dubbel in de ban van Cranky Jack.
Clamotte: Dat is jouw prijs al. Je moet niet teveel willen.
Sospirella: Dat is waar.
Krato: Van dit gesprek krijg ik zo'n zin om iemand Russisch te doen.
Clamotte: Nou, als je eventjes hebt.
Caprice: Nee, nou vind ik je echt te veel willen. En dat verwijt je Sospirella net zelf.
Vunia: KOPPEN DICHT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Jullie vergeten één ding: Cranky Jack had een onechte zus. En ik ben haar. IK ben de oudste erfgename van Cranky Jack. Ja, daar hebben jullie niet van terug. Dus als er iemand Russisch gedaan gaat worden, dan ben ik het wel, bitches! (Samsonine komt op met Sieneke-van-het-Songfestival.)
Sieneke: Nou, ik vind het enig een keer rondgeleid te worden.
Samsonine: Wat staan jullie hier allemaal? We hebben hoog bezoek!! Songfestivalsensatie Sieneke is er!!!
Vunia: Sorry Samsonine, maar ik ben de meute jongelingen eens even goed aan het toespreken...
Sieneke: Dat moet ook gebeuren.
Clamotte: Die vervloekte megabitch is mijn tante...
Vunia: Jullie hebben mijn zoon Kloppas vermoord. Je eigen neef, die erfgenaam was van het geld van Cranky Jack! En iemand gaat ervoor boeten. Ondanks het feit dat die jongen nooit geboren had mogen worden... Zijn vader was de zus van de moeder van Flush.
Pinguinette: Getsie.
Krato: Ik vind dit allemaal veel te dramatisch. Een stukje fokkie verkeerd iemand?
Sieneke: O joepie! Ik houd wel van iets verkeerds. Ik weet niet wat je bedoelt met fokkie, maar als het iets met een orgel te maken heeft, ik ben er klaar voor.
Krato: O ja, daar heeft het alles mee te maken. Er zit ook nog een onderdeeltje met pijpen erin.
Pinguinette: Hoe brengen de mannen het toch altijd romantisch.
Clamotte: Verdomd, naar ik meen, ik heb er ook zin in!
Sieneke: Nee, ik ga eerst! Jemig, wat leuk dit. (Krato voert Sieneke het pashokje in. Al snel vliegen de kleren het hokje uit en horen we Sieneke verraste kreetjes slaken.)
Pinguinette: Maar zij valt op vrouwen!
Clamotte: Het is niet eerlijk. Bah.
Pompina: Ik zie een olifant. (Een zijluik is opengevallen. Op een olifant, die mooi beschilderd is, komt Crotch binnen. Zwaar bewapende guerillastrijders omringen hem. Hij draagt een sheikenkostuum.)
Allen: Oh!?!???!?!??!
Crotch: Het spel is uit, mensen.
Pompina: Ik kan het allemaal niet volgen, maar het zal wel aan mij liggen. Ik weet nog de vorige keer dat ik het allemaal niet kon volgen. Dat was toen ik zeven jaar was. Omdat ik haar haatte, had ik besloten mijn moeder om het leven te brengen met cyaankali, die ik op schalkse wijze door haar crême brulée had geroerd. Ze nam die avond de crême brulée. Ik hoorde haar vreselijke pijnkreten uit het belendende vertrek en zelfs mijn vader en zijn vijftien jaar jongere, zeer kazig geschapen minnares waren een beetje bezorgd, want mijn moeder was bepaald niet flauw. De minnares kwam als eerste uit hun slaapkamer, bezweet, klam, dampend van liefdeslucht, met wilde haren en een nog meer verwilderde blik in haar ogen. Haar kontiki's stuiterden als rollades van haar bovenbuik tot haar kin. Ze ramde de deur van mijn moeders kamer open en stortte zich snikkend op het reeds levenloze lichaam. Mijn vader volgde gedwee, als wilde hij zeggen: ik probeer maar niet, er iets van te begrijpen. Nou en ik begreep het ook niet toen. Net als nu.
Crotch: Laat mij het dan helder zeggen. Jij. Pompina, hebt inmiddels van de notaris een aardige bedragje van enkele miljoenen op je rekening staan. Ik heb de notaris wijsgemaakt dat ik jouw zoon ben. Hoe? Ik kan onder een aardig bureautje kruipen. Maar dat doet er niet toe. Waarom vertel ik dat ook. Hoe dan ook. Jij gaat eraan. Maar doordat ik, zoals het een meesterschurk betaamt mijn plannetje al van te voren verklapt heb, en er dus massa's getuigen zijn om mij te verlinken, zal ik ook de rest moeten omleggen. Pief paf poef! Dat geluid zullen jullie horen voordat jullie het loodje leggen.

Caprice: Bah, wat naar. En waarom. Je hebt je mastervillainschap ontzettend verborgen weten te houden al die tijd.
Crotch: Ik was er zelf ook nooit opgekomen als ik niet naar dat nieuwe vitaminepillen winkeltje was geweest vanochtend op de hoek hier. Maar dat terzijde. Jullie hebben nooit iets doorgehad, vanwege mijn facelift, waaraan ik vroeger al eens heb gerefereerd. Ik ben...Cranky Jack.
Allen: Oh!??! (Twee schoten weerklinken. Crotch, dan wel Cranky Jack, zakt levenloos van de olifant. De guerillastrijders vluchten angstig de open liftschacht in en vallen te pletter.)
Crotch: Mijn h-h-hemel. Ik ben om zeep. Vunius...broertje, waar ben je? (Vunia trekt haar pruik van haar hoofd en haalt de vulling uit haar b.h. Ze blijkt een hij.)
Vunia: Ik ben hier, broer. Ja, mensen, ik zei het net al: ik heb het gedaan met de zus van de moeder van Flush. Ik ben eigenlijk een man. Al die jaren al geweest eigenlijk.
Crotch: Broertje....
Vunia: Broertje...
Clamotte: Vader.
Samsonine: Minnaar!!!
Sospirella: Vader....
Caprice, Pinguinette: Schoonpapa!
Crotch: Ga weg van mij, ellendelingen. Iemand van jullie heeft op mij geschoten. Wow, er is eindelijk plot... Ik...ik..wil waardig sterven.... Ik....
Stem van Sieneke: Oe, van je sjalalalie, sjalalalaaaaa, jij kunt er wat van Krato!
Krato: Ik heb oefening zat.
Stem van Sieneke: O. Ik dacht dat ik speciaal voor je was.
Krato: Nee.
Croth: Ik wil.... mooie laatste..... woorden.....
Samsonine: Ik heb dorst.
Sospirella: Vader!
Samsonine: Wie gaat er mee een lekker koffie verkeerd drinken tegen de wilde dorst?
Bijna allemaal: Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! (Ze stormen af. Alleen Sospirella is nog over bij de stervende Crotch.)
Sospirella: Vader...
Crotch: Jij...jij bent mijn dochter? Oh...ik...oh...ik ga je een geheim verraden... Er ligt een pot met goud begraven in dit warenhuis.
Sospirella: Och, vader dat is toch alles bijzaak nu. Waar?
Crotch: In...op...op de afdelingen 'Zuren en andere smaakmakers', tussen de benen van de kartonnen Linda de Mol die daar ten toon staat. Ik...oh...ik...waardigheid is alles... Geef me nog even de aandacht. (Een schot weerklinkt.)
Stem van Krato: Verroest, ik ben om zeep. (Sieneke beent boos op met een nog narokend pistool.)
Sieneke: Dat zal je leren mij te gebruiken. Verdomme, ze hebben hier nog geeneens een handdoekje. (tegen Sospirella) En jij, met jou is het nu ook snel gedaan. (Ze schiet Sospirella neer.) Ziezo.
Crotch: Oei! Ik glijd weg. Ik zie mijn hele leven aan mij voorbij trekken!
Sieneke: Ach man. Stik in je melodrama. Ik ga weer lekker scharen. Hoi. (Ze beent nijdig weg.)
Crotch: Jemig.... O ja.... Toen was oma nog soepel...... En daar...... mamma........ de kleuterjuf...... o we slaan nu hele stukken over, jammer, ik had graag even de buurvrouw gezien...... o ja... Artis..... het kotsdieet...... (Sieneke komt weer op.)
Sieneke: Verdomme! Nou vergeet ik mijn BH aan te doen. Dan maar zo'n ding. (Ze grist een puntBH weg en wurmt hem onder haar kleren.)
Crotch: Milli Vanilli....... Het meisje van de slijterij......
Sieneke: Dit duurt me ook te lang. (Ze sleurt haar pistool uit haar broekzak en schiet ook Crotch tussen de ogen.)
Crotch: Verroest. (Sieneke loopt weg. De verkeerde liftschacht in.)
Sieneke: Ik zeg altijd maar zo: leuke grappen worden nooit ouououououououououououououd! (Iedereen komt terug met zijn koffie verkeerd.)
Samsonine: Hemel, wat heeft hier inmiddels plaatstgegrepen.
Clamotte: Oh. Cranky is dood. En mijn zus Sospirella ook. Dan is de jacht op de erfenis NU begonnen. Als we toch maar eens wisten waar die verborgen was, dan konden via een enorme shoot out de tegenstanders elimineren en doorgaan naar een volgende serie waar het niet steeds om seksuele technieken zou gaan, want ik heb het gevoel dat beide schrijfsters ernstig naar dat punt toe aan het werken zijn.
Sospirella: (stervend) Tussen....tussen de benen...van Linda de Mol....bij de zuren...
Clamotte: Aha. (Op dat moment begint er een enorme shoot out. Iedereen schiet elkaar de kleren van het lijf en dan dood. Pompina, half naakt geschoten door Pinguinette, probeert te vluchten, maar wordt getackeld door een modepop en landt in een bak met stopverf, die toevallig om de hoek stond. Critter springt bovenop Vunius en begint op hem in  te rammen: Vunius steekt zijn naaldhak in Critters buik, maar beiden vallen ten prooi aan een kogelregen uit het geweer van Caprice. Die probeert weg te rennen, maar krijgt een kogelregen in haar billen van de stervende Critter en valt in de lege liftschacht. Samsonine en John Thomas schieten elkaar vol lood. Pinguinette schiet op Krato's knieschijven als die probeert weg te lopen en schiet daarna zijn broek van zijn middel. Terwijl hij ineen stort, pakt hij een taart van een toonbank en gooit die in haar gezicht. Ze valt dood neer. Clamotte schiet Krato dood en springt in de lege liftschacht om zich aan een kabel naar beneden te laten glijden. Haar triomfantelijk 'hahaaaa!' wordt gesmoord door de lift die eindelijk met razende vaart naar beneden komt en haar - crunch! - plet. Het gruwelijke en ronduit goedkope tafreel wordt zo beëindigd. Uit de andere lift komen Alfred en Servaes van den Billendondeyne.)
Alfred: Iedereen is dood, Servaes van den Billendondeyne. En omdat jij al rijk bent en ik het graag wil worden, ga ik die schat halen, waarvan we net hebben afgeluisterd waar die ligt. Dan zijn we allebei rijk.
Servaes: Alfred, ik denk dat dit het begin is van een mooie vriendschap.
Alfred: En meer, als het aan mij ligt.
Servaes: Ha! Eindelijk een homoseksuele relatie in deze successerie.
Alfred: Nou....
Servaes: Laat het moois beginnen. (Ze stappen de goede liftschacht in.)
Stem van Alfred: Als dit geen vervolg wordt.....

30 Maart 2011 Permanente link Google Feed MSN Reporter




Reacties
Naam lscdp @ 00:35 03-Apr-2011
Thank you, Astrid. Ja het is altijd weer verrassend, dat theatrale proza.

Naam Astrid Huyper @ 10:54 30-Mar-2011
Wauw, wie had deze plotwendingen zien aankomen? Het is echt meesterlijk geschreven! Prachtig, spannend en toch gevoelig feminiem.

Naam
(typ de letters en cijfers over)
E-mail
:-) :-d ;-) :-o :-p (h) :-@ :-s :-$ :-( :'( :-| (a) (l) (6) (?) (!) (i) (>) (y)
Outlet NL female 140915 - 030216 468x60