Pluk Een Rijpe Vrucht - Erotiek voor 45+'ers

Jolige, rijpere divorcee Stans Walschap vertelt hoe zij het geluk in het leven hervond en op eroties avontuur ging met haar glazenwasser.

Ik had het mezelf nooit toegedacht, maar toen ik in dat prikkelende winterzonnetje in ene mijn glazenwasser Jordi zag staan in een te strak en gescheurd hemmetje over zijn goddelijke lichaam en een gesquashte peer in de achterzak van zijn te strakke jeans, kreeg mijn vrouwelijkheid in ene een tintelende tik in de schaamstreek. En voor ik wist wat ik deed, nodigde ik hem binnen voor een kopje koffie en een appelbolus.
Ik dacht bij mezelf: 'Stans, wat doe je?' Maar toen besefte ik voor het eerst sinds mijn scheiding dat ik niet meer getrouwd was en ik ging dus ongedwongen met Jordi aan de praat over het leven, de liefde en natuurlijk de Toppers, die nu zijn uitgebreid naar vier. En zo kwamen wij te spreken op zijn voorkeur voor de meer rijpe vrouw.
"Ik ben een meer rijpe vrouw," zei ik schuchter.
"Dat weet ik," zei hij schor.
Het was zeer eroties. We besloten nog die avond wat af te spreken.
Hij nam me mee naar een heel bijzonder filmfestival in Amsterdam, waar we rolprenten zagen als Oompah Loompah Give Me Boompah (een Sneeuwwitje-verhaal over een exotische vrouw die het geluk vindt bij een stel koddige dwergen), Komt Een Vrouw Op de Dokter, de orale instructiefilm De Ontdekking van het Verhemelte, het SOA-drama De Uitslag, de Tiroler vrolijkheidsfilm Saugfreud, het lerares-leerlingdrama Hoogste Puberteit en ten slotte Stoned in het Bruidsbed. Het was allemaal zeer opwindend en op d'een of andere manier konden we daarna gewoonweg niet meer van elkaar afblijven, zodat we de Tonnie Hokstalora-retrospectieve (met Langs Lijnen van Geil-IJdeligheid en haar kaskrakers De Boeken der Kleine Pielen  en Elines Veerkracht) maar hebben overgeslagen en als de wieswiedeweerga naar een motelletje zijn gegaan alwaar we de rest van het weekeinde de vering van het bed getest hebben. Ik houd niet van overdrijven, maar je kon me op zondagavond letterlijk met moeite van het matras pulken.
Hoe groot was mijn teleurstelling dat Jordi een week later niet langs kwam om de ramen te lappen. Zijn vervanger Francisco (pictured) zei dat hij ontslagen was wegens wanprestatie, maar hij kwam gezellig even binnen.
Hij droeg slechts een gescheurd hemmetje over zijn goddelijk bovenlichaam en had een banaan in de achterzak van zijn te strakke jeans. Het was zeer eroties. Ik wist niet meer wat ik deed, maar hij had me nodig en vanavond gaan we dan toch dat Tonnie Hikstalora-festival bekijken. Ik haat haar, maar ze schijnt goede films te maken en je moet persoonlijkheid en artisticiteit nooit vermengen.
Ik ben er weer.

Stans Walschap

Buzz buzz buzzin' Bussum 1

Yo mensen! Wooooosh! De tijd vliegt en hier is Galadriel de Boer met het laatste buzzing shownieuws uit helemaal happening Bussum, waar je Cilly Dartel en andere sterren gewoon treft bij de slager!
Buzz-nieuws uit Bussum: alom bekende musicalster en Joop-van-den-Ende-coryfee (en meer!) Maike Boerdam is in navolging van Brangelina tijdelijk gesplit van haar Duitse echtgenoot Michael Fröbel, de fameuze gitarist. We wensen onze rondborstige goedlachse Maike het allerbeste natuurlijk. En over fröbelen over de grens gesproken, de man die de nazi speelt in het olijke en goedlachse blijspel In The Gloria, Basterds! van filmmaker Quinten Tarantula heeft een Oscar gewonnen en goedlachse prontpuntigborstige Sandra Bollocks ook! Zij voegen zich bij Paris Hilton, die laatst - overigens net als Bollocks - de felbegeerde Razzie ophaalde voor haar rol in iets. Ook heel veel prijzen zijn er inmiddels voor goedlachse, gigantischborstige Mo'Neuk hè Bulle blijf met je melige tengels van mijn toetsenbord af! Mo'Nique die hiermee nu toch echt tot de topactrices behoort. Zij kreeg al haar prijzen voor Poes! Based on the novel Press Juice by Sappho. Wij raden iedereen aan om naar Poes! te gaan kijken, maar niet als je van een maatje meer houdt. Wel weer als je van twintig maatjes meer houdt, dan weer wel. Natuurlijk leven we allemaal mee met Maike Boerdam en zeker heel Bussum voelt sympathie voor de gezellige vocaliste.
Goed nieuws voor dat oneindige leger Victoria Koblenko-fans! Natuurlijk kan de mierentietige talentvolle actrice al het werk krijgen dat ze wil hebben... Ze hoeft maar met haar vingers te knippen! Maar speciaal voor al haar fans komt ze toch weer terug in Goede Tijden, Slechte Tijden om het rijkgeschakeerde karakter dat ze speelde weer verder vorm te geven en uit te diepen. Ze zal, zo heet het in Bussum bij de bakker. een nieuwe liefde krijgen en op een dramatische wijze weer verdwijnen uit de soap, vermoedelijk via het bruut geplet worden tussen een flatgebouw en een voortrazende vorkheftruck, een stunt waar de actrice nu al naar uit ziet en de rest van Nederland ook!
Het blijft nog even stil rond Wilbert Gieske, maar niet rond Lady Gaga, die weer een nieuwe outfit heeft, met gele en zwarte strepen of allebei. En over gaga gesproken, ook Carice van Houten is, in navolging van Maike Boerdam, bruut gedumpt door een Duitser, in dit geval de acteur Sebastian Knoch. De spanningen met de oosterburen lopen met de dag op en dat voel je zelfs in Bussum!
En dames, girls en andere fans: de bijna ranzig hete presentator Matthijs van Nieuwkerk van de successhow Draai De Wereld Door heeft bijgetekend voor drie jaar. Oeoeoeoeoeh! Ga de natte slipjes maar vast op de kachel leggen, girlies!
Verder wacht heel Bussum in spanning op de nieuwe tell all autobio van rondborstig fotomodel Jordan die alles uit de doeken zal doen over haar sissend hete ex, de rondborstige vocalist Peter André. Girls, zet de ventilator maar vast aan voor tijdens het lezen. Poeh! Oeh! Jemig!

groetjes,

Galadriel de Boer
lifestyle consultant to the stars

Een gedicht voor u - 10

Dames,

Het is weer die tijd van de maand! We hebben een prachtig gedicht in de mailbox gehad, en zoals altijd hebben we die eerst zelf bekritiseerd. En om jullie een beetje een idee te geven van hoe dat gaat, er komt een heleboel gepriegel in de kantlijnen bij kijken. Dit gepriegel wordt omgezet in een minstens vijf a4-tjes tellend verslag, waarin de uiteindelijke conclusie wordt getrokken. De conclusie die elke wannabe LSCDP poëet doet bladeren naar de laatste pagina van het verslag, zodra dit op de deurmat valt. Want zo zijn we wel, niet via de elektronische weg, maar keurig thuis bezorgd. De conclusie; plaatsen of niet plaatsen.

Een gedicht van een dame die de plaatsing zeker overleefd heeft is de volgende! Het is een pareltje, en in ik heb dan ook in de kantlijn gesteld dat ‘iedere meid zich zo iedere dag voelt’.

Zo voel ik me

Ach was ik maar,

De dochter van,

Een Bekende Nederlander,

Die ooit een grootse acteer-

Carriere heeft gehad,

Maar nu aan de botox,

Enkele goede doelen ondersteunt,

Door haar eigen zakken te vullen,

Och, wat was mijn moeder,

Dan toch de hal naar mijn leven,

Dan keek ik naar mijn ma,

Die in minstens zes films,

Een man fellatiërend naar,

Het hoogtepunt van de dag,

De draaidag brengt,

Dan wilde ik ook een actrice,

Worden, maar gedegen opgeleid,

Zonder iets uit te voeren,

Dan begin ik op het VWO,

Met drama, maar daar,

Zet ik mij niet in voor,

Mijn toekomst of talent,

Nee, verheug me slechts op het,

Moment dat ik zestien ben,

En in de kakkerkroeg,

Mijn leven verder niet,

aan het geasfalteerde pad van mijn,

moeder te ontheffen,

dus dat is eigenlijk,

minstens zevenbaans

Dat zijn

Dat zijn?

Zijn dat

Zijn dat?

Agnes Kniester

Foto `The Morning After´

Enkelwater uit de oude doos

Meisjes!

Het was weer wat gisteravond. Zaterdagavond is altijd zo’n avond waar ik even moet slikken. Het kost me heel veel moeite om Classic FM 2 niet op te zetten om naar die stem te luisteren, iedere week weer. Ik heb het gisteren stiekem gedaan maar gelukkig was er een andere stem.

Waar ik het over wil hebben is iets heel anders. Iedereen weet nog wanneer hij begon met schrijven, en wanneer hij begon met kwalitatief goed schrijven. Ik weet nog precies wanneer ik voor het eerst een leuk stukje schreef. Ik was toen vijftien en schreef het in de schoolkrant! Omdat we allemaal een beetje gek zijn van nostalgie, post ik hierbij mijn eerste stukje! Veel leesplezier, en pee-es, die levensles geldt nog altijd, hoe oud je ook bent!

Kus,

Juffrouw Enkelwater

Disasterdate!

Medefashinonista's en andere scholieren,

Wie haalt het in zijn hoofd om magnetronmaaltijden te serveren in een romantisch tête-à-tête? Dat had ik dus vier maanden geleden met een hele vriendelijke jongen van de slager, die dat gewoon deed. Ik ben inmiddels veel kalmer op liefdesgebied, maar toen na weken van korte flings met Jan en alleman, hadden mijn closest friends een blind date met hem geregeld. Heel erg lief, maar het is echt niet de bedoeling voor dames om op de eerste date al bij de man te gaan eten. Wie weet wat voor gevaarlijke gekken er rond lopen? Nou oké, die van de slager was heel lief en het klikte wel tijdens de borrel, en toen we aan tafel gingen excuseerde hij zich en liep hij de keuken in. Netjes dacht ik nog, maar na een halve minuut hoorde ik piepjes van de magnetron. Dus ik denk nog, goh, hij warmt de Worcester saus op. Maar nee hoor, twee tellen later zet hij een plastic bakje voor mijn neus waaruit de walgelijke dampen van een bejaardentehuis maaltijd snijbonen met jus komen. Kijk, als je dertien jaar getrouwd bent, a la, maar als je een First date hebt kun je je heus wel meet uitsloven. En dan werk je nog bij een ambachtelijke verswinkel ook. Ik heb gelijk gezegd dat ik niet van plan was dat te eten en dat ik dit heel erg schandalig vond. Nou toen werd meneertje wel even rood. Hij begon te stamelen over: “ja maar ik weet helemaal niet hoe ik moet koken dus dit was het beste wat ik kon doen.” Ik begin natuurlijk gelijk verder te vragen en het blijkt dat zijn moeder nog altijd voor hem kookt! Sterker nog, o horror, hij woont nog thuis! Wat een loser zeg. Ik heb hem de hand geschud, heb mijn jas zelf van de kapstok gepakt – gevoel voor etiquette had hij ook al niet – en ben linea recta naar huis gegaan.

Dus de les die ik jullie mee wil geven is dan toch deze; ga nooit op een blind date met een 13-jarige slagersknecht.

Ik hoop dat jullie de les ter harte nemen en adieu,

Juffrouw Enkelwater

Ontstormen deel II

Meisjes,

Omdat we zulke goede ervaringen hebben met ontstormen in de vorm van gedichten, hebben wij van LSCDP weer een pareltje opgesnord! De afgelopen week is onze hechte gemeenschap natuurlijk opgeschrikt door een serie van vreselijke misverstanden, dus een ontstormpje hier en daar is erg welkom. Komt ‘ie! (Hij is wel weer anoniem ingezonden! Als de auteur zich bedenkt en toch zijn eer wil krijgen kan hij zich in de reacties melden. Onder vermelding van de inktkleur waarin het gedicht opgesteld is ter controle.)

Kus,

Juffrouw Enkelwater

Praalwagen

Als een ork

Op een bolderkar

Met leuzen beklad,

Terwijl een oude geest,

Zich doet gelden,

In het zwarte gat

Zo zal een mens,

Zich nooit meer,

Als een vrouw voelen,

En daarmee kan hij,

Ook de ork, ja,

Heel goed zelfs, bedoelen

Daarom sluiten wij,

De gesloten deuren,

Tot ze helemaal open staan,

Zo verwarmen wij met,

De warme gloed van pek,

En teer, stromend uit de kraan,

Van onze kleine club,

De zwiepende heuvelen,

Worden ook anders vergeven,

En de bolderkar wordt,

Als immer snel vergeten,

We kunnen weer verder leven.

----

GALADRIEL ON TOUR - Oeps zowel als oef!!!!

Nou mensen, iedereen zal het intussen wel in de plaatselijke gazet gelezen hebben, maar ik vertel het hier nu toch maar even na: ons fatale LARP-avontuur, de midweek met de verkleedvereniging waar hier op LSCDP zo prachtig en schaamteloos reclame voor werd gemaakt.
Het was een enorme mislukking! Toen Bulle en ik er aankwamen, bleek er bijvoorbeeld al van alles gebeurd te zijn. Degene die het organiseerde was heel niet Taffy van Worstraete, de gerespecteerde broodbelegconsulente uit Boskoop, maar ene meneer Damraet, die al enige tijd gezocht scheen te worden door de politie. Hij had alle aanwezige vrouwen gevangen genomen met behulp van een aantal ingehuurde criminalisten! Eén voor één werden ze in iets gestopt dat een ijzeren maagd heette en toen wij aankwamen waren Doeshka Fontosh, Ott Sbodkins en Cosette Lijfheit daarin verdwenen. Dat waren de dames die geweigerd hadden een contract te tekenen waarin stond dat ze toestonden verkocht te worden aan de textielindustrie in zuidelijk Zuid-Amerika.
Toen echter kwam er een man aangelopen die vertelde dat de textielverkopers uit Zuid-Amerika niet zouden komen omdat ze al hun geld hadden ingezet op Sven Kramer, die gediskwalificeerd was op de 1000 meter vlinderslag bij de Winterspelen. Toen begon meneer Damraet te vloeken, want nu zouden ze niet betalen voor de dames die hij daar verzameld had en zelf had hij ook al zijn geld ingezet op Sven Kramer. Dat betekende dat de criminalisten ook heel boos werden: ze hebben meneer Damraet ter plekke gelyncht en zijn hoofd op een spies gezet. Op dat moment vond Bulle het genoeg geweest en heeft hij ze allemaal in elkaar geslagen.
Bulle en ik gingen boos weg, omdat we ons zo hadden gehaast van de onderbroekenshoot voor helemaal niks. Daarna echter gebeurde er nog van alles: de overgebleven dames vroegen zich af waarom Taffy er niet was en zijn met een bus naar haar huis gegaan. Ze was er echter niet. Daarna zijn ze naar het huis van Flie van Loo gegaan. Boos om de angsten die ze hadden uitgestaan door deze organisatie hebben ze Flie uit haar huis gesleurd en met hulp van de eveneens chagrijnige criminalisten naakt en met leuzen beklad op een bolderkar gezet en door de stad gereden, onder leiding van oma Zwiephoppe. Omdat het inmiddels zo laat was, heeft bijna niemand het gezien. Dat zinde de politie geenszins en die heeft ingegrepen, want Flie bleek geheel onschuldig. Oma Zwiephoppe is gearresteerd, maar de andere dames ontkwamen in de bus met de criminalisten en zijn tot dusver nog steeds voortvluchtig.
Zo zie je maar weer: ga nooit zomaar bij een club!
Bulle en ik hebben ons lesje wel geleerd.

Dames in hun vrije tijd - LARP

Lezeressen,

Wat is er in het leven lekkerder dan even in de huid van een ander te kruipen? Sindskort ben ik erg geintresseerd in LARP, waarin dit aan de orde van de dag is. Onze LARP-vereniging telt inmiddels zes leden, en eens in de twee weken komen we bijeen. Jullie vragen je natuurlijk af wat LARP is, want we zijn echt niet heel bekend ofzo. Bij LARP speel je een weekend, van zaterdagochtend 9 uur tot zondagavond 6 uur, een fantasiefiguur. Ik speel bijvoorbeeld een orkin, met een groen lichaam. De andere vijf leden zijn andere volkeren, maar ze zijn allemaal een andere kleur. Dat is juist zo leuk! Zaterdagochtend en soms vrijdagavond al beginnen we met het verven van elkaar. Dat is de beste manier om in de stemming te komen. Als we eenmaal helemaal in elke porie rood of geel geschilderd zijn begint het echte spel. We trekken dan als nieuwe personages, de mijne heet Ofglok Tjoerklop’huýi, het gewone leven in. Het is geweldig om in het Orks een boek te kopen, of als een Elf een terrasje te pikken. Omdat je even helemaal iemand of zelfs iets anders bent, kun je alle sociale regeltjes naast je leggen. Waarom zou je naar het toilet gaan binnen in het etablissement, als je ook gewoon je behoefte op je terrasstoeltje kan doen? Lekker laten lopen! Waarom zou je niet publiekelijk je benen harsen in een bibliotheek? Als Elf kan het! Eens een keer lekker in een café onder de tap hangen kan prima als Knurliep. En als de tapeigenaar dan protest maakt en geld vraagt, kan je prima je dubbele bijl de rekening laten vereffenen.

De nacht van zaterdag op zondag ben je ook geheel vrij hoe je die doorbrengt! Je mag lekker naar een dansgelegenheid gaan, maar ook in je Knurlieplendendoek door de bossen rennen om op kleine nachtdiertje te jagen. Een aanrader is om gezamenlijk met andere LARP’ers gezellig dingen te ondernemen, zoals bijvoorbeeld een feest organiseren. Je slaapt wel in de buitenlucht, dus houd er rekening mee dat romances voor iedereen zichtbaar zijn.

Zondagavond is alles klaar en dan is het een goed LARP-gebruik om gezamenlijk de schmink af te douchen. Ook dit is, hoewel het mosterd na de maaltijd lijkt, een van de hoogtepunten van het weekend. Daarna kan iedereen er weer een weekje tegen aan! Het weekend dat er geruchten rondgingen dat Bulle Xavier als Gnorflatser de bossen onveilig maakten stonden er een hoop aspirantleden onder de douche! Jammer, dat BX nooit echt gekomen is noch tot lidmaatschap over is gegaan, want dit was een enorme boost voor ons clubje.

Ik wil LSCDP bedanken voor deze promotieplek, en ik hoop dat jullie genoten hebben van het stukje, dat het maar een boost mag zijn voor het ledental LARP vereniging “Het Krolkiennetje”.

Flie van Loo 

GALADRIEL ON TOUR - het heetste nieuws uit Bussum

Evenementen met Gysje - de Huishoudbeurs

Lieve lezeressen,

Ik voel me niet zo heel vaak vereerd in het leven, maar toen ik een mailtje kreeg van deze site of ik op kosten van en namens LSCDP op de huishoudbeurs acte de presence te geven, nou toen voelde ik erg vereerd. Juffrouw Enkelwater was door een onverwachte logeerpartij verhinderd, dat vermeldden ze wel eerlijk. Maar dat mocht de pret niet drukken hoor! Gelijk mijn ouders gebeld, 73 en 35 jaar oud, en die vonden het fantastisch! “Gysje, we zijn wel zo trots op je kind! Helemaal alleen met de trein, dat zal wel even eng zijn.”

Nou, eng was het. Ik ging zaterdag, de openingsdag en het was een vreselijk gedoe. Ik moest met mijn fietsje glibberen naar het station, alwaar de trein drie minuten te laat kwam. Daar was ik al een beetje beduusd en angstig van, dus ben ik gauw de tweede klas ingestormd. Ja dat zit zo, het geld van LSCDP was een beetje opperdepop na Galadriels enige reportage op locatie. Dus zodoende.

De trein was al heel vol met allerlei vrolijke dames, en binnen de kortste keren had ik een heel leuk gesprekje met de mevrouw naast mij over doorlekprobleempjes. Nu zul je denken, dat is toch helemaal niet eng? Nou, de jonge jongen tegenover ons was heel erg raar. Terwijl het over onze doorlekprobleempjes hadden begon hij eerst afkeurend te blikken, vervolgens te kokhalsen om uiteindelijk luid snuivend en mompelend over ‘vieze oude pagina’s’ ofzo naar een andere coupe te gaan. Echt heel vervelend. Toen kon de dame naast me wel haar koffer kwijt, want ze was vake rgeweest en ze vertrouwde me toe dat je altijd een koffer mee moet nemen voor alle gratis Tena Ladyverpakkingen, citroendruifkiwithee, superabsorberend toiletpapier en bergbeklimklemmen voor in de tuin. Handige tip, dus onthouden meiden! Toen we aankwamen zijn we met al die leuke duifjes van meiden van het station naar de RAI gelopen terwijl de mevrouw op haar Eifoon liet zien welke sterren er zouden optreden! Je kan het zelf ook bekijken op www.huishoudbeurs.nl, en dat moet je zeker doen! Gerard Joling, Wolter Kroes en ja hij was er ook Jannes, Thomas Berge en Marianne Weber is slechts het topje van de artiesten! Toen we zo gezusterlijk opliepen besloten we ook de rest van de dag met elkaar op te trekken. En het was zo gezellig. We begonnen bij de modeshow van de Zeeman en dat was heel leuk! Hoewel ik sinds de fotoshoot van Bulle alles in een ander perspectief plaats vond ik de donkere jongens in die gele boxers toch nog best appetijtelijk. En de damesmode was ook echt leuk! Wisten jullie dat wollen ondergoed weer helemaal in is?

Toen zijn we doorgegaan naar de keukenafdeling en daar hebben we heerlijk gekeken naar knoflookpersen. Het meisje dat ons hielp was duidelijk een studente en wist er niet veel van af. Daar hadden we dus niks aan, en noodgedwongen hebben we zelf maar de knoflookpersen aan elkaar voorgesteld! Hilarisch meiden, het is goed dat we een gratis Zeemantanga hadden gekregen want het begon alweer. Toen zijn we maar op zoek gegaan naar de intieme afdeling want daar konden ze ons misschien wel helpen. Tenminste als daar geen studente stond. Maar wat een wanvertoning was dat daar zeg. Ik wil er weinig woorden aan wijden maar er was 180 vierkante meter uitgetrokken voor allerlei soorten kunstfalussen. Schandalig.

Toen vond ik het wel tijd voor een broodje, maar mijn vriendin was nergens te zien. En we hadden geen nummers uitgewisseld ofzo, dus ik ben maar alleen verder gegaan naar de creatieve workshops. Er werd een cursus kantklossen aangeboden en ik heb een tijdje heerlijk geklost. Er kwam op een gegeven moment een vriendelijke jongeman (dacht ik) naar mij toegelopen, informeerde of ik ‘die blonde van LSCDP was’ waarop ik bevestigde en hij vermeldde dat over een kwartiertje een privéles naaien begon. Hij zou mij de fijne kneepjes van het steekspel van de naald uit de doeken doen. Hij zou me eens heerlijk winterklaar maken. Nou wat een schandalige vertoning zeg. Kom ik daar aan in het lokaaltje wat ervoor gereserveerd was, pakt die kerel naald en draad erbij! Ik vond dat echt niet kunnen, want ik weet dat echt heus wel. ‘Gelukkig’: dacht ik, toen hij zei dat hij maar een grapje maakte. “Ik werk niet meer met naald en draad, ik doe in klittenband tegenwoordig”. En in één ruk trok hij zijn broek van zijn benen af! Hij schreeuwde daarna iets in de trant van ‘Enkelwaterrrrrrtje!’ De pijpen waren blijkbaar bevestigd met klittenband.  Ik was niet erg gecharmeerd van deze jongeheer, en vond deze vertoning schandalig. Hij stond daar maar een beetje naakt te zijn. Ik ben met rode konen uit het lokaaltje gestoven! De jongen snelde me achterna en we trokken zo veel bekijks. Hij in zijn nakie achter mij aan galloperend terwijl de dames op de beurs maar van ‘Oeh’ en ‘Aah’ en ‘dat zijn zeker tweeëntwintig centimeter meisjes!’ riepen. Hij riep nog: ‘Maar Angéla ik kreeg door van de organisatie….(hier hijgde hij van het rennen)….dat je deze special treatment verlangde! We…(hijg) krijgen in ieder geval nog geld van je!’ Ik wist me werkelijk geen raad en ben maar doorgehold tot ik uiteindelijk helemaal alleen in de Kunst- en Cultuurhoek van de beurs stond. Ik had hem afgeschud..

Om bij te komen heb ik bij de FEBO-stand een frikandelletje genomen, maar die smaakte ontzettend raar en er zaten harde stukjes in. Dus ik had het helemáál gehad en heb de halve marathon door de keukenafdeling, de incontinentieluiersafdeling, de kunstgebittenafdeling, de creatief met bamboebladerenafdeling en de Tempes oeuf Loures-afdeling afgesneld naar de uitgang. Eenmaal op het station stond het bomvol met vrouwen die ook teruggingen en ze hadden inderdaad allemaal een volle koffer bij zich. En dat terwijl de beurs pas drie uurtjes open was geweest. Navraag leverde op dat de dames in Amsterdam Zuidoost woonden en alleen even de koffers gingen legen om daarna terug te gaan. Nou ja. In de trein terug vond ik het al met al best wel geslaagd, op die nare ervaring na. Ik sluit dan ook af met het grapje wat ik bedacht in de trein terug. Ik kwam er op toen iemand vermeldde dat hij naar Naarden Bussum moest. En zo zie je maar; in het Gooit leeft creativiteit. Maar goed, de Huishoudbeurs is een echte aanrader, maar dan wel zonder aanrander!

Groetjes!

Gysje Gokkelmans